"وقتی زمان رو از دست بدی، حتی توی خواب هم نمیتونی بجایی برسی"
دیالوگی در فیلم جاده مرموز
+گاهی فرصت های زندگی رو صرف رسیدن به خواسته های دلت میکنی. همیشه یادم خواهد ماند که به حرف عقلم گوش کنم نه دلم.دل آدم گاهی حرف هایی میزند که باعث میشود خودش هم بشکند.
+میگفت یک پا مرجع تقلید شدم از بس برایش توضیح دادم که تو نباید از کسی حلالیت بگیری.میگفت حتی اگر طلاق هم بگیرم نمیگذارد ازش دور شوم.میمیرد.جان میدهد.3 ماهه باردار بود.غرق اشک.میگفت باورم نمیشود این همان مرد 3 ماه پیش من است.دیگر مرا نمیخواهد.پر از بغض بود و میگفت مثلا همسر طلبه شده ام!! با این همه سختی...خدا صبرت بدهد بانو.محکم بایست تو میتوانی دوباره زندگی کنی.چادرت را محکم بگیر و شرافت زنانه ات را حفظ کن که خدایی هست همین نزدیکی.
+بعضی وقت ها آنقدری دل آدم میگیره که با هیچ چیزی باز نمیشه.یه بغض سنگین و پر از دلیل های مختلف!!خدایا عفت و پاک دامنی که به حضرت زهرا سلام الله علیها دادی را به من هم بده.
برچسب: گاه نوشته های من,گاه نوشته,گاه نوشته های فیلسوف,گاه نوشتهای یک دانشجوی حقوق,گاه نوشته های یک دختر تپل,گاه نوشتهای منصور بنانی,گاه نوشته های آلفرد,گاه نوشته های حامدصفائی پور,گاه نوشته های یک دبیر ریاضی,گاه نوشته ها,
نویسنده: یاسین موسوی